Welkom op mijn log!

 

 

Welkom op mijn log! Ik ben Christine. Zo heet mn brommer. Omdat ze rood is, en kuren heeft. Net zoals die auto in het boek van Stephen King.

Ik studeer, heb een relatie met een geweldige man, en ben sinds kort 'stiefmama'

Verder hou ik van uitgaan, creatieve dingen fabriceren en zit ik teveel achter de computer Verzegeld 

Ik doe vrijwilligerswerk bij een pop podium, hou van bandjes en muziek en foute films. Ben verslaafd aan chocola , computeren, winkelen en meer van dat soort vrouwen ongein.

Dit is mn log. Als je me nog niet kent is het  handig de oude stukjes eerst te lezen. Dan snap je beetje wie wie is enzo. Reacties vind ik altijd leuk! Heb je zelf een leuke log, schroom niet, laat een reactie achter dan link ik je.

Wie wonen hier nog meer? Mn blubjes en de katten, Ozzy en Trixie. En W. natuurlijk. En in de weekenden soms de kinderen ...

Trein

Ik heb de trein nog maar op het nippertje gehaald. Zoals altijd vertrek ik nét iets te laat. Alsof ik stress lekker vind. In de trein is weinig plek dus wurm ik me tussen twee mensen in om nog op het opklap bankje te kunnen zitten. Naast me zit een jongen met een sik en alternatieve kleding. Zijn mp3 speler staat zo hard dat ik metallica letterlijk kan meezingen. Twee stations verder komt Hij binnen.

Het valt gewoon gelijk op. Dit is een man die zó uit een mode blad is weggelopen. Of uit een advertentie voor een mannen gezichtscreme. Een gefotoshopte man. Maar dan in het echt. Felgroene ogen scannen de trein vanonder zijn donkere wenkbrauwen. Alles is verzorgt aan hem. Alles klopt. Zijn trendy zwarte leren jas.. zijn laarzen, zijn spijkerbroek... Hij heeft een soort hippe designer tas bij zich van zwart leer, die Paris Hilton niet zou misstaan.

Zijn gezicht is glad geschoren. Zijn coupe is strak, zelfs zijn nagels zijn..perfect. Hij heeft een scherpe kaaklijn en een kuiltje in zijn kin. Zijn oren zijn zelfs het toonbeeld van perfectie. Té perfect... schiet er door me heen. Ik kijk de trein rond. Alle andere mannen lijken ineens Neanderthalers...stuk voor stuk. Hij leest de krant en glimlacht om een artikel. Ja hoor... zelfs zijn tanden zijn recht. Het begint irritant te worden.

Dit is een té mooie man. Ja die bestaan ook. Zijn outfit is met zorg uit gekozen. Ik zou het er spaans benauwd van krijgen. Ineens ben ik blij met mijn eigen vent die van kleding geen verstand heeft. Wel zo relaxt. Zeurt ie tenminste nooit dat mijn bloes bij mijn broek vloekt of dat mijn zondagmiddag joggingpak écht niet meer kan. Hij jat mijn cremes niet, en we houden geld over voor leuke dingen.

Hij is homo...dat kan niet anders...concludeer ik als we op de bestemming zijn en ik hem zelfverzekerd weg zie wandelen. Nog even blijft mijn blik hangen op zijn perfect gevormde billen... dan glimlach ik en wandel de andere kant op naar mijn werk.

De Huishoud beurs

Afgelopen dinsdag is een dag die ik snel uit mijn geheugen ga schrappen. Het is een dag die ik gewoon niet wíl weten. Ik ben... naar de Huishoudbeurs geweest. Met mn moeder...

In de trein erger ik me al. Aan de hordes onnozele vrouwen-met-sjaaltjes die uit het raam zitten te kijken en luid kakelend in paniek raken op elk station "Mien woar zien we...moet'n we dr hier uut?"

Met plaatsvervangende schaamte meng ik me in de menigte richting de RAI. Mn moeder heb ik inmiddels gevonden. Voor ons loopt een stel. Een man en een vrouw. In identieke Hans Textiel spijkerbroek model vuilniszak de luxe. Identieke blauwe sweaters, identieke zwarte body warmers. Hun voeten zijn gehuld in gezondheids sandalen en ze hebben een boodschappen karretje bij zich. Hun leeftijd? Niet ouder dan 50.

Zowel mn ma als ik krijgen er spontaan de slappe lach van. Als je dacht dat het een uitzondering was...you aint seen nothing yet.

Binnen valt het me op dat er bijna geen vrouw met lang haar te vinden is. Uit de speakers bij de kleding stalletjes schalt onze Fransje Bauer. Bij de stand van de nep staarten is het druk. Een te zonnebankbruine vrouw met een overduidelijke nep staart op haar hoofd monteert desgevraagd vergelijkbare caviaatjes op de hoofden van huisvrouwen met nét iets te kort haar.

Nog erger is het bij de stand van de hairweaving. Daar laat een meisje met kanariegeel stekeltjeshaar zich een matje in de nek van pluizig even geel poppenhaar aanmeten. In haar hoofd droomt ze van een lange bos golvend natuurlijk haar... het enige wat ik zie is een onzeker meisje wat tegen zichzelf in bescherming genomen moet worden.

Dan maar naar de hal met huishoudelijke snufjes. Een man met het uiterlijk van Haagse Harrie demonstreert een schoonmaak wonder waar je gegarandeerd álles kan schoonmaken. Daarnaast demonstreert een geblondeerde duitser een nieuw soort ramen reiniger. Langzaam begin ik het door te krijgen. Je BETAALT 16 euro, om vervolgens overal belaagd te worden door agressieve Tell Sell verkopers.

En dan denk je dat je dingen gratis krijgt.... Forget it! Alles is eurootje hier en eurootje daar. Nou ja...dan maar naar het Themaplein Stout. Want tegenwoordig moet je niet alleen een prinses in de keuken zijn als Moderne Huisvrouw, maar ook nog een slet in bed...

Wat een Kwalitatief Uiterst Teleurstellend themaplein! KUT ja. Als dit de definitie van stout is... een kraam met wat roze vibrators en een overijverige verkoper die iets uitdeelt. Ja het énige wat die dag gratis is zijn de condooms. We krijgen er wel de waarschuwing bij dat ze over de datum zijn... maar dat mag de pret niet drukken.

Dan maar naar de stand van Heleen van Rooijen en Marlies Dekkers. Heleentje heeft verstek laten gaan, maar haar nieuwe boek kan je uiteraard wél aanschaffen. Ook de lingerie van Marlies Dekkers bestaat uit een op de huishoudbeurs samengesteld setje van een hempie en een string. Zelfs bij de HEMA hebben ze meer fantasie.

Wanhopig SMS ik mijn vriend. Dit omdat ik gillend gek word. Ik heb dit jaar mn haar afgeknipt... ik ben met de kids naar de Efteling geweest, we gaan deze zomer kamperen en ik ben naar de huishoud beurs geweest! Inkak alarm! "Sorry schat, is een onomkeerbaar proces" smst hij terug. Daar worden we vrolijk van...

In de trein terug bedenk ik een nieuw spelletje. 'Tel de vrouwen met een cavia op hun hoofd' Thuisgekomen staat de teller op 14...

Ik heb me qua mensen kijken prima vermaakt op de Huishoud beurs. Maar voor de komende 250 jaar heb ik er wel weer even genoeg van....

Happy birthday to me

Ik ben jarig... 24. Niet dat ik er wat van merk, maar toch is het zo. Vind dat ergens wel jammer. Als kind keek ik er weken naar uit.Wat zou ik krijgen, en natuurlijk... SLINGERS!!!

Verjaardagen zijn confronterend. Dan merk je pas hoe je sociale leven er voor staat haha. In mijn geval: slecht. Ik ben natuurlijk verhuist naar de andere kant van Nederland (alweer) en verder ben ik van de vage kennissen en niet snel van de vrienden. Meestal vind ik dat prima. Ik heb een druk leven, doe alles wat ik leuk vind, voel me nooit eenzaam of zielig. Behalve op mn verjaardag. Dan komt de zelfmeelij ineens keihard aan.

Ik heb taart gebakken voor de mensen op stage. En ga vanmiddag met mn moeder winkelen. Mijn ouders komen op visite... en ik lig waarschijnlijk vroeg in bed. Vanaf volgend jaar skip ik verjaardag maar helemaal. Ik krijg het er benauwd van. Zie visioenen van een Mr Bean film waarin hij verplicht gezellig zit te doen. Of nog erger...alle campingstoelen staan in de woonkamer, de chips staan op tafel en ik zit in een leeg huis met een roltong in mn bek en niemand komt.

Het stomme is, als ik echt een feestje zou geven, en de uitnodigingen 2 jaar van tevoren verstuur (want zo gaat dat tegenwoordig, niet alleen ik, maar IEDEREEN heeft het druk) dan weet ik zeker dat k een stampvolle woonkamer heb. Mijn msn lijst overstijgt de 100 mensen... ik ben echt geen eenzaam zielig typje. Integendeel. Maar het middelpunt van de belangstelling, dáár ben ik huiverig voor eigenlijk. Het is gewoon lekker allemaal mijn eigen schuld HuilenTong uitstekend Dus neem ik zo een taartje, ga ik vroeg naar bed, en ben ik blij dat het morgen 'gewoon' 31 januari is.

Miauwwww

Even inspiratie op doen...

http://www.youtube.com/watch?v=pEup9yGjhUM

 

 

http://www.youtube.com/watch?v=Y1VgBtT0BmM

 

 

 

 

 

James Blond

Een tijdje terug waren W en ik gezellig samen doordeweeks een avondje vrij. Onder het motto bestrijd de sleur stelden we eigenlijk gezamelijk voor om naar de film te gaan. W was nog steeds een beetje ziekjes dus die had geen zin in een avond staan in een kroeg. En ik had dat ook niet en zat al met het idee bioscoopje pakken in mijn hoofd dus dat kwam mooi uit.

"Als jij nou effe online kijkt welke films er allemaal draaien, en voor jezelf een keuze maakt...dan doe ik dat ook en dan hoor ik wel of we op één lijn zitten..." Stelde ik voor.

"James Bond" zegt W.

"Ok prima"

Ook weer geregeld :-)

De film was spannend en zeker de moeite waard. En het allerleukste... James Bond was donkerblond. En hij had de blauwste ogen die je je kan bedenken....

"Hee ik lijk op James Bond" fluistert mn vriend me toe tijdens een rustig stukje van de film. "Neeej James Bond lijkt op JOU en das een compliment voor hém" fluister ik terug. De stralende blauwe ogen die me lachend aankijken doen die hele James Bond film ter plekke verbleken...

Casino Royale. Als je van spanning en mannen met blauwe ogen houdt: aanrader. Ga alsjeblieft niet het origineel kijken uit de jaren 60 want dat is de groootste bagger film allertijden kan ik je uit betrouwbare bron melden.