Trein
Ik heb de trein nog maar op het nippertje gehaald. Zoals altijd vertrek ik nét iets te laat. Alsof ik stress lekker vind. In de trein is weinig plek dus wurm ik me tussen twee mensen in om nog op het opklap bankje te kunnen zitten. Naast me zit een jongen met een sik en alternatieve kleding. Zijn mp3 speler staat zo hard dat ik metallica letterlijk kan meezingen. Twee stations verder komt Hij binnen.Het valt gewoon gelijk op. Dit is een man die zó uit een mode blad is weggelopen. Of uit een advertentie voor een mannen gezichtscreme. Een gefotoshopte man. Maar dan in het echt. Felgroene ogen scannen de trein vanonder zijn donkere wenkbrauwen. Alles is verzorgt aan hem. Alles klopt. Zijn trendy zwarte leren jas.. zijn laarzen, zijn spijkerbroek... Hij heeft een soort hippe designer tas bij zich van zwart leer, die Paris Hilton niet zou misstaan.
Zijn gezicht is glad geschoren. Zijn coupe is strak, zelfs zijn nagels zijn..perfect. Hij heeft een scherpe kaaklijn en een kuiltje in zijn kin. Zijn oren zijn zelfs het toonbeeld van perfectie. Té perfect... schiet er door me heen. Ik kijk de trein rond. Alle andere mannen lijken ineens Neanderthalers...stuk voor stuk. Hij leest de krant en glimlacht om een artikel. Ja hoor... zelfs zijn tanden zijn recht. Het begint irritant te worden.
Dit is een té mooie man. Ja die bestaan ook. Zijn outfit is met zorg uit gekozen. Ik zou het er spaans benauwd van krijgen. Ineens ben ik blij met mijn eigen vent die van kleding geen verstand heeft. Wel zo relaxt. Zeurt ie tenminste nooit dat mijn bloes bij mijn broek vloekt of dat mijn zondagmiddag joggingpak écht niet meer kan. Hij jat mijn cremes niet, en we houden geld over voor leuke dingen.
Hij is homo...dat kan niet anders...concludeer ik als we op de bestemming zijn en ik hem zelfverzekerd weg zie wandelen. Nog even blijft mijn blik hangen op zijn perfect gevormde billen... dan glimlach ik en wandel de andere kant op naar mijn werk.
De Huishoud beurs
In de trein erger ik me al. Aan de hordes onnozele vrouwen-met-sjaaltjes die uit het raam zitten te kijken en luid kakelend in paniek raken op elk station "Mien woar zien we...moet'n we dr hier uut?"
Met plaatsvervangende schaamte meng ik me in de menigte richting de RAI. Mn moeder heb ik inmiddels gevonden. Voor ons loopt een stel. Een man en een vrouw. In identieke Hans Textiel spijkerbroek model vuilniszak de luxe. Identieke blauwe sweaters, identieke zwarte body warmers. Hun voeten zijn gehuld in gezondheids sandalen en ze hebben een boodschappen karretje bij zich. Hun leeftijd? Niet ouder dan 50.
Zowel mn ma als ik krijgen er spontaan de slappe lach van. Als je dacht dat het een uitzondering was...you aint seen nothing yet.
Binnen valt het me op dat er bijna geen vrouw met lang haar te vinden is. Uit de speakers bij de kleding stalletjes schalt onze Fransje Bauer. Bij de stand van de nep staarten is het druk. Een te zonnebankbruine vrouw met een overduidelijke nep staart op haar hoofd monteert desgevraagd vergelijkbare caviaatjes op de hoofden van huisvrouwen met nét iets te kort haar.
Nog erger is het bij de stand van de hairweaving. Daar laat een meisje met kanariegeel stekeltjeshaar zich een matje in de nek van pluizig even geel poppenhaar aanmeten. In haar hoofd droomt ze van een lange bos golvend natuurlijk haar... het enige wat ik zie is een onzeker meisje wat tegen zichzelf in bescherming genomen moet worden.
Dan maar naar de hal met huishoudelijke snufjes. Een man met het uiterlijk van Haagse Harrie demonstreert een schoonmaak wonder waar je gegarandeerd álles kan schoonmaken. Daarnaast demonstreert een geblondeerde duitser een nieuw soort ramen reiniger. Langzaam begin ik het door te krijgen. Je BETAALT 16 euro, om vervolgens overal belaagd te worden door agressieve Tell Sell verkopers.
En dan denk je dat je dingen gratis krijgt.... Forget it! Alles is eurootje hier en eurootje daar. Nou ja...dan maar naar het Themaplein Stout. Want tegenwoordig moet je niet alleen een prinses in de keuken zijn als Moderne Huisvrouw, maar ook nog een slet in bed...
Wat een Kwalitatief Uiterst Teleurstellend themaplein! KUT ja. Als dit de definitie van stout is... een kraam met wat roze vibrators en een overijverige verkoper die iets uitdeelt. Ja het énige wat die dag gratis is zijn de condooms. We krijgen er wel de waarschuwing bij dat ze over de datum zijn... maar dat mag de pret niet drukken.
Dan maar naar de stand van Heleen van Rooijen en Marlies Dekkers. Heleentje heeft verstek laten gaan, maar haar nieuwe boek kan je uiteraard wél aanschaffen. Ook de lingerie van Marlies Dekkers bestaat uit een op de huishoudbeurs samengesteld setje van een hempie en een string. Zelfs bij de HEMA hebben ze meer fantasie.
Wanhopig SMS ik mijn vriend. Dit omdat ik gillend gek word. Ik heb dit jaar mn haar afgeknipt... ik ben met de kids naar de Efteling geweest, we gaan deze zomer kamperen en ik ben naar de huishoud beurs geweest! Inkak alarm! "Sorry schat, is een onomkeerbaar proces" smst hij terug. Daar worden we vrolijk van...
In de trein terug bedenk ik een nieuw spelletje. 'Tel de vrouwen met een cavia op hun hoofd' Thuisgekomen staat de teller op 14...
Ik heb me qua mensen kijken prima vermaakt op de Huishoud beurs. Maar voor de komende 250 jaar heb ik er wel weer even genoeg van....
Happy birthday to me
Ik ben jarig... 24. Niet dat ik er wat van merk, maar toch is het zo. Vind dat ergens wel jammer. Als kind keek ik er weken naar uit.Wat zou ik krijgen, en natuurlijk... SLINGERS!!!
Verjaardagen zijn confronterend. Dan merk je pas hoe je sociale leven er voor staat haha. In mijn geval: slecht. Ik ben natuurlijk verhuist naar de andere kant van Nederland (alweer) en verder ben ik van de vage kennissen en niet snel van de vrienden. Meestal vind ik dat prima. Ik heb een druk leven, doe alles wat ik leuk vind, voel me nooit eenzaam of zielig. Behalve op mn verjaardag. Dan komt de zelfmeelij ineens keihard aan.
Ik heb taart gebakken voor de mensen op stage. En ga vanmiddag met mn moeder winkelen. Mijn ouders komen op visite... en ik lig waarschijnlijk vroeg in bed. Vanaf volgend jaar skip ik verjaardag maar helemaal. Ik krijg het er benauwd van. Zie visioenen van een Mr Bean film waarin hij verplicht gezellig zit te doen. Of nog erger...alle campingstoelen staan in de woonkamer, de chips staan op tafel en ik zit in een leeg huis met een roltong in mn bek en niemand komt.
Het stomme is, als ik echt een feestje zou geven, en de uitnodigingen 2 jaar van tevoren verstuur (want zo gaat dat tegenwoordig, niet alleen ik, maar IEDEREEN heeft het druk) dan weet ik zeker dat k een stampvolle woonkamer heb. Mijn msn lijst overstijgt de 100 mensen... ik ben echt geen eenzaam zielig typje. Integendeel. Maar het middelpunt van de belangstelling, dáár ben ik huiverig voor eigenlijk. Het is gewoon lekker allemaal mijn eigen schuld 
Dus neem ik zo een taartje, ga ik vroeg naar bed, en ben ik blij dat het morgen 'gewoon' 31 januari is.
Miauwwww
Even inspiratie op doen...
http://www.youtube.com/watch?v=pEup9yGjhUM
http://www.youtube.com/watch?v=Y1VgBtT0BmM
James Blond
Een tijdje terug waren W en ik gezellig samen doordeweeks een avondje vrij. Onder het motto bestrijd de sleur stelden we eigenlijk gezamelijk voor om naar de film te gaan. W was nog steeds een beetje ziekjes dus die had geen zin in een avond staan in een kroeg. En ik had dat ook niet en zat al met het idee bioscoopje pakken in mijn hoofd dus dat kwam mooi uit.
"Als jij nou effe online kijkt welke films er allemaal draaien, en voor jezelf een keuze maakt...dan doe ik dat ook en dan hoor ik wel of we op één lijn zitten..." Stelde ik voor.
"James Bond" zegt W.
"Ok prima"
Ook weer geregeld :-)
De film was spannend en zeker de moeite waard. En het allerleukste... James Bond was donkerblond. En hij had de blauwste ogen die je je kan bedenken....
"Hee ik lijk op James Bond" fluistert mn vriend me toe tijdens een rustig stukje van de film. "Neeej James Bond lijkt op JOU en das een compliment voor hém" fluister ik terug. De stralende blauwe ogen die me lachend aankijken doen die hele James Bond film ter plekke verbleken...
Casino Royale. Als je van spanning en mannen met blauwe ogen houdt: aanrader. Ga alsjeblieft niet het origineel kijken uit de jaren 60 want dat is de groootste bagger film allertijden kan ik je uit betrouwbare bron melden.
Heldere droom
Ik word vaak wakker dat ik mn dromen nog herinner. Maar meestal klopt er dan geen bil meer van. Dan denk ik 'Huh...toen ik sliep leek het zo'n logisch verhaal...' Ook is het zo dat ik onbewust dingen in mn dromen verwerk waar ik overdag mee bezig was de dag ervoor. Deze droom was anders....
Ik woonde in een net opgeleverd nieuwbouw huis. Het was een rijtjeshuis en ik woonde op het hoekje. Je kent de wijken wel... Nog volop bouwverkeer en het nieuwbouw blok staat eigenlijk midden in een weiland, met een zandweggetje erheen. Zo ook bij dit nieuwbouw blok. Er was wel een weggetje voor de woningen, maar naast en achter mijn huis was gewoon weiland en struiken enzo.
Ik had een naar gevoel in het huis. Alsof er IETS niet klopte. Alsof het huis me iets wilde vertellen. De buren hadden nergens last van. Een paar dagen liet ik het zo. Tot ik op een dag toch weer werd overvallen door het rare gevoel en mn tuin in liep. Achter mn tuin zag ik nog wat rommel liggen. Onder andere een stuk oud hout wat verbrand leek te zijn. Ineens kreeg ik heel sterk het gevoel dat er achter de struiken iets was. Ik liep er heen en voelde toen ik daar stond dat ik in een soort scheuring in de tijd terecht was gekomen. Ik stapte door de scheuring en keek om me heen.
Gelijk viel me de geur van verbrand hout op. Ik keek rond en zag hetzelfde weiland als achter mijn huis. Alleen nu liepen er paarden en zag het er een stuk verzorgder uit. Ik draaide me om en zag een nog nasmeulend huis wat duidelijk net afgebrand was. Naast dit huis stonden half vrijstaande leuke oude huisjes. In een rijtje... op dezelfde plek als mijn nieuwbouwrijtje.
Ik liep op het huis af. Kon nog zien dat het ooit een prachtig huis was geweest. Met liefde gebouwd. Ik werd overvallen door een triest gevoel. Naast het huis zat een oudere man met een baard. Hij zag mij en keek raar op. Niet gek want ik had gewoon kleren aan van mijn eigen tijd.
Ik liep naar hem toe en knoopte een praatje aan. Het bleek dat het zijn huis was. Hij had het zelf gebouwd. Elke balk had hij zelf bewerkt... Maar hij had geen geld meer. Al zijn geld zat in het huis en was in vlammen opgegaan. Ik legde uit waar ik vandaan kwam. Eerst keek hij me ongelovig aan maar toen was hij toch wel nieuwsgierig. Ik besloot hem mee te nemen door de scheur, naar mijn eigen huis.
Daar aangekomen keek hij aandachtig naar het huis. En naar het verbrande stuk hout in mijn tuin. Toen liet hij zijn handen over mijn kozijnen gaan en pakte een soort beitel uit zijn zak. Hij krabte de verflaag van het kozijn en zei dat het hout was uit zijn huis. Waarschijnlijk had er een hoop oud hout gelegen wat voor een deel nog bruikbaar was, en dat hadden ze afgeslepen en er nieuwe kozijnen van gemaakt. Ook andere kleine dingetjes bleken uit zijn huis afkomstig te zijn. Plus mijn huis stond op exact die plek.
Omdat het een nieuwbouw wijkje in aanbouw was, lagen er overal nog losse stenen en gereedschap en ander bouw materiaal. De man was heel erg verdrietig over het afbranden van zijn geliefde huis. Eerst had hij zijn vrouw verloren, later het huis. Zijn hele ziel en zaligheid zat in die plek. Ik besloot hem te helpen. Snachts sleepten we enorm veel bouw materiaal door de scheuring in tijd. Ik trommelde wat kennissen op die ik in vertrouwen had genomen over wat er aan de hand was.
Ik besefte me dat als ik de geschiedenis veranderde, het heden ook anders zou worden. En dat we het voorval waarschijnlijk nooit meer zouden herinneren. Maar mijn gevoel om te helpen was sterker dan de angst hiervoor. Met zijn allen hielpen we de oude man met het herbouwen van zijn geliefde huis en het werd prachtig. Als dank liet hij het huis in zijn testament aan mij na.
Toen ik weer door de scheuring stapte lag ik in een bed. Ik deed mijn ogen open en woonde ineens heel ergens anders. Van het voorval met het huis wist ik niks meer af. De volgende ochtend kreeg ik een telefoontje van het postkantoor. Dat er al jaren een brief lag voor mij, die pas op een bepaalde datum mocht worden opengemaakt. In de brief zaten de eigendoms papieren van een huis. Op mijn naam.
Toen ik naar het huis ging overviel me een deja vu gevoel. Dat ik eerder op deze plek was geweest. In plaats van het nieuwbouw wijkje stonden er leuke oude pandjes. Op de hoek een huis waar ik gelijk een warm gevoel bij kreeg ook al zag het er inmiddels wat vervallen uit. Het verroeste nummer naast de deur kwam overeen met het nummer op de eigendoms papieren. Ik snapte er helemaal niks van, en toch voelde ik me thuis op die plek...
En toen werd ik dus wakker. Ik heb nog steeds een beetje dat aparte gevoel in mn buik want die droom had een hele aparte sfeer.
1e kerstdag
Hehe even rust aan mn bol... W is met de kids buiten een balletje aan het trappen. Moest ook wel even want ze waren niet meer te harden, zo druk! Ik kreeg er écht een punthoofd van!
Het kerst ontbijt ging gezellig en ze waren blij met de cadeaus, maar ik kak na een pot sjoelen en yahtzee met de film Home Alone in het vooruitzicht helemaal in. En ineens voelt het alsof mn medicijnen totaal niet helpen (kan je nagaan hoe ik me zou voelen als ik die pillen niet had, dan zou ik nu echt compleet doordraaien hahaha)
Ze braken hier net de tent af dus heb ze met zn allen lekker naar buiten gejaagd. Mn rust duurde welgeteld 4 minuten. Toen was het 'klabaaam, klabaaaam' Leuk..voetballen. Vooral als jullie de deur van de garage als doel gaan gebruiken waardoor de knallen door de hele flat doordreunen... Dus er maar even wat van gezegt. Leuk he kinderen :-D Echt ik vind ze heus wel leuk..maar ik merk het al helemaal. Niks voor mij. Een kind heb je 24 uur per dag, 7 dagen in de week.... 20 jaar lang.
Ohh hell, daar gaat de bel alweer. Dag rust, tot na de kerst.
Stiefmoeder blues deel 2
De bel gaat. Quasi nonchalant doe ik open. De kinderen stuiteren naar binnen. Ex zie ik nog nergens... dus ik wil bijna de deur al dicht doen. Maar dan staat ze dan toch voor mijn neus met de overige spullen van de kids. "Nou ehm ze zijn ontzettend druk dus succes ermee" zegt ze. "maar ja dan zijn ze natuurlijk hier weer rustig" mompelt ze er achter aan. "Fijne feestdagen!" weet ik er nog uit te persen.
Binnen zijn de kinderen lekker enthousiast. Ik schenk wat drinken voor ze in en er is kerst circus op tv dus we ploffen neer. "Ik wil dat pappa mij naar bed brengt" zegt de kleine uit het niets. Waarom verbaast mij dit nou helemaal niks... "Papa is werken, dus ik breng je naar bed" leg ik rustig uit. "Van mama mag ik opblijven tot papa terug is" dient ze me meteen van repliek. Ligt het aan mij of is dat zinnetje super ingestudeerd?! Of zie ik inmiddels spoken... "Papa komt pas over een uur"zeg ik "en bovendien, je bent nu hier en niet bij mama" Ik pik het echt niet als er regels door mama worden verzonnen voor hier. Dit is ons huis. En als ze persee iets wil omtrent de kinderen, prima, maar overleg dat dan met mij. Zeg dan als je aan de deur staat met de spullen van "is het goed dat ze opblijft tot dr vader er is, ik heb het een beetje beloofd". Dan is het in mijn ogen écht geen probleem hoor!
Maar goed... daar zat ik dus met een dilemma... wat te doen. Rond haar bedtijd ga ik met haar naar boven. Pyjama aan...tandjes poetsen...en lees ik een leuk boekje voor uit mijn eigen jeugd wat met enthousiasme ontvangen word. "Ok "zeg ik... "We gaan met de deken op de bank zitten en sterren dansen op het ijs kijken tot je vader terug is. Dan kan die je in bed stoppen" Super blij is ze... tja het is en blijft kerstavond hé , dan wil ik niet de bitch uit hangen. Met gemengde gevoelens gaat dit, dat dan weer wel. Maar we hebben voor de rest gelukkig een onwijs gezellige avond en halverwege valt ze half tegen mn schouder in slaap.
Ik vind het jammer dat ik het idee krijg dat zo'n meisje een beetje gehersenspoeld wordt naar mijn mening. Ik bedoel, ik kan er naast zitten maar normaal is het zelfs zo dat ze door mij naar bed wil worden gebracht en dit zelf aangeeft. En nu 'ineens' na het voorval van afgelopen week... komt ze met dit soort dingen op de proppen. Ik hoop dat mn aandacht en positiviteit genoeg is..want tja als er thuis allemaal dingen op de mouw worden gespeld dan ben ik daar nooit tegen opgewassen natuurlijk. Zonde...
I just want everybody to be happy. I just want these kids to be happy, thats all. This isnt a popularity contest... why doesn't she see that. I hope Im wrong about the brainwashing. That she really wanted to be put to bed by her daddy... not because her mum told her so... I hope one day we can just get along... like normal people.
De Stiefmoeder Blues
Soms krijg je het gevoel, waar DOE ik het voor!?
Afgelopen week kwam moeders haar kinderen bij W. en mij ophalen. Ik stond in de keuken en was bezig aan het avond eten. Zij en W. hadden het over kerst avond hoe het te regelen met de kinderen. Hij is namelijk die avond (vanavond) werken tot 21.00 en dat is voor de kleine een beetje laat. Maar we willen dat de kinderen hier zijn ivm kerst ontbijt morgen vroeg. Dus W. legt uit dat ik hier gewoon ben.
"Wie moet de kleine dan in bed leggen?" vraagt zijn ex vrouw. "Christine is toch gewoon hier.." zegt W. Ex fronst haar wenkbrauwen... "wil de kleine dat wel dan?" Nu is het mijn beurt om te fronsen. Het is niet de eerste keer dat ik de kleine in bed heb gelegd. Sterker nog dat vind ze leuk! Dan lezen we nog een verhaaltje...enfin. Ik kook op dat moment dus in mn schoenen. Waarom wordt er altijd net gedaan alsof ik doof en blind ben door haar? Als de oppas van 17 er is, gaat de kleine toch ook zonder morren naar bed?
Ik hoef niet aardig gevonden te worden. Ze mag me haten tot in mn graf. Maar mij het gevoel geven dat ik niks kan vind ik vreselijk... Ik bekommer me onwijs om die kids. Zo vond ik het vreselijk sneu dat middelste dochter met een zomershirtje rondliep paar dagen terug, wat niet alleen 3 maten te klein is en haar lichte overgewicht benadrukt, maar wat ook nog barstte van de gaten. 'zo stuur je je kind toch niet naar buiten' schiet er dan door me heen.
Ik beweer niet dat ik haar een slechte moeder vind. Absoluuuut niet. Ik heb er respect voor dat je het 7 dagen in de week kan uit houden met drie van die donderstralen in huis. Je zal me nooit horen zeggen dat ik het beter doe. Maar ik hou er ook niet van om als incompetent afgeschilderd te worden...
Ik lees voor, ik kleed aan, ik doe spelletjes, ik knutsel en kleur tot ik een ons weeg. Ik klets, ik doe hun haar, ik maak grapjes..ik bak taarten met ze voor pappa s verjaardag... kortom ik doe stinkend mn best en vergeet niet dat ik 23 ben en er middenin ben geland.
Nu zit ik zenuwachtig op de bank. Elk ogenblik kan ex de kinderen komen brengen. Vreselijk vind ik dat soort momenten. Ze kijkt me aan alsof ik lucht ben. Ik moet erna altijd even op adem komen, na die confrontatie. Het viel de kleine laatst ook al op. Na die opmerking van haar over het in bed stoppen, hield ik mn kaken op elkaar en ging ik stug door met avond eten bereiden. "kan je ineens niet meer praten Christine? " vroeg die uk...bijdehand als ze is. Ik merk dat de kinderen de spanning voelen. Maar wat doe je er aan?
Ik probeer er boven te staan, rustig te blijven. Ik hoop dat de kinderen als ze zelf mijn leeftijd hebben, terugkijken en zoiets hebben van goh Chris deed toch wel erg dr best voor ons... zoiets. Tja ik bereid me voor op een heftige puberteit waarin ze zich tegen me afzetten en lelijke dingen roepen als "je bent mn moeder niet kutwijf..." maar goed ik ben ook een puber geweest dus dat overleef ik ook wel weer.
Getver... ik zit enorm tegen zometeen op te zien... to be continued.
Kerst groet
Mieauwww. Hierrr zijnnn wij eventjesss. Het baaasje is drrrinken pakken prrrrr duss wij dáchten... mrrrw .....laten wij de menssennn eensss grrrroeten! Mieeaauuuwwww Fijnnne Kerrrst Dagenn
En niet teveel prrrr vuuurrrwerk afsteken want daar worrden wij een beeeetje bang van miewwww.
Pootje Oz en Trix
Lees verder...
Borderline
Het is nu helemaal officieel. Ik sta op de wachtlijst voor therapie en ik slik sinds 3 weken medicijnen. Ik heb borderline.
Voordat iedereen denkt dat ik me voor de trein wil gooien of in mn armen wil gaan snijden...zo erg is het bij mij gelukkig niet. Wel zijn er de afgelopen maanden een hoop puzzel stukjes op zn plek gevallen. Niet alleen voor mij maar ook voor mijn ouders, die mij als kind hebben meegemaakt en ook voor een raadsel stonden. Dat er wat 'aparts' aan me was dat wisten ze ergens wel. Maar hun leven zat ook vol onverwachte dingen waardoor ze er nooit echt aandacht hebben besteed.
Zoals gezegt slik ik nu medicijnen. Dit is echt een gigantische verademing voor mij! Eerst merkte ik er niet zo veel van, ja ik sliep wat slechter in. Toen merkte ik langzaam dat de verwarde gecompliceerde dromen een stuk minder werden. En op een dag bedacht ik me... 'Hee wat is het stil in mijn hoofd... waar zijn alle gedachtenstromen gebleven...'
Ik piekerde overal over. Ik piekerde en kronkelde zo erg dat ik het op een gegeven moment nieteens meer door had dat ik dat deed. Over alles.
Ben ik wel leuk genoeg, gaat mn vent niet bij me weg, ik moet aan de lijn, o jee mn vis is ziek, wat als mijn vriend dood gaat, wat als de kat een ingegroeide teennagel krijgt nu ik zn nageltjes heb geknipt, wat als ik volgende week vergeet de kattenbak schoon te maken krijg ik dan ruzie? Wat als mensen eens doorkregen dat god niet bestaat zou er dan minder oorlog zijn? Is verdrinken een ergere dood dan omkomen in een brandend huis. Wat als er ineens brand uit breekt... hoe moet ik dan ontsnappen? En wat neem ik dan het eerste mee uit mijn huis? Wat als ik de katten dan niet te pakken kan krijgen? Wat als ik mn haar kort knip, krijg ik dan spijt? Of zal ik het rood geel groen paars oranje verven is dat misschien hip. Zal ik een nieuwe bril kopen of het geld op de bank zetten, wat eten we morgen? Wat als de kruidenkaas op is ...wat zal ik dan meenemen voor de kids om op brood te doen?
Bovenstaande speelde zich af in mijn hoofd in hmmz pak hem beet 5 minuten. En dat ging maar door. Dag in dag uit. Zelfs als ik sliep dan droomde ik vrolijk verder waar ik de hele dag over had gepiekerd. Dan droomde ik dat ik in een brandend huis zat, met kortgeknipt haar, en dat de katten niet mee wilden omdat ze de roomkaas aan het opeten waren. Vervolgens baalde ik dan omdat ik een nieuwe bril had gekocht terwijl ik dat geld beter had kunnen besteden aan de eerste levensbehoeften na de brand. En op dat moment belde mn vriend dan, dat ie voor het gemak bij zn minnares was ingetrokken.
Dat soort dingen. Heerlijk rustig zo.... Ik ben weer begonnen met paard rijden en afgelopen les was ik heerlijk aan het rijden en ipv alle gedachten die aan het malen waren, hoorde ik alleen maar de hoeven van het paard ritmisch in het zand ploffen. Was ik me bewust van zijn ademhaling, van zn bewegende spieren onder mij. Van mijn houding, van zijn dansende manen... ik... ONTSPANDE... dat is het goede woord.
Helaas zitten er ook vervelende bijwerkingen aan die pillen. Voor niets gaat de zon op. Maar voorlopig probeer ik gewoon te genieten van het leven. Het huis is in kerstsfeer. De gemarineerde kip voor het kerst diner morgen staat af te koelen in de keuken... de kadootjes voor de kids staan ingepakt... Ik wens jullie allemaal hele fijne feestdagen!
Fifteen
We zijn op een verjaardag van een collega van W. Leuk stel, kunnen we het goed mee vinden. Op de heenweg pikken we zijn dochters op. Ook Collega is namelijk gescheiden. En wij komen practisch langs hun huis. Dus kunnen ze met ons mee rijden.
We kletsen wat onder het genot van een taartje. "Hoe oud zijn die van jou?" vraagt W, doelend op de meiden. "15 en 17" antwoordt Collega. Ik keuvel wat met de jongste dochter. Leuke meid. Leuk kind.
In de auto komen de tranen. 15. Ze is 15. Ze is een kind. Ze woont thuis, en heeft haar school, haar vriendinnen en een bijbaantje. Zoals het hoort. Ze is een kind. Ze is 15. Ik was 15... ik was een kind. Ik was een kind, vuile klootzak!
Back to me
Tranen met tuiten huilde ik van de week bij de kapper. Na 10 jaar verstoppen ben ik weer enigszins mezelf. Ik verstop me al 10 jaar achter een dikke laag make up en extreme kapsels met dito haarkleurtjes. Rood, zwart, combi, etc. Op weg naar zelf acceptatie besloot ik dat ik terug moest naar mn eigen ik. En mn eigen ik is blond. Ik heb er uren voor bij de kapper gezeten, en er moest een hoop dooie punten gesnoeid worden, maar het resultaat is echt echt echt heel mooi. En iedereen vind het me veel beter staan. Mn eigen ik wordt dus mooier gevonden dan de act die ik jarenlang volhield om leuk gevonden te worden. Ik ben er in ieder geval zelf super blij mee!
Ben benieuwd wat jullie vinden En van mn nieuwe layout. (besloot gelijk mn site maar beetje te pimpen)
Allemaal aan de skinny jeans!
Vervloekten we de wortelbroek en de legging nog zeer recentelijk, tegenwoordig is het hartstikke hip. Alhoewel het woord hip tegenwoordig weer ouderwets is. De wortelbroek met zn smalle pijpen is tegenwoordig zelfs met de legging gefuseerd onder de naam skinny jeans. En het woord zegt het al...je moet er zo dun als een tak voor zijn anders slaat het als een tang op een varken.
Zodra je ook maar ietsje rondingen hebt op je billen en heupen accentueert die broek in één klap al je probleem zones. En toch...dacht ik in de H&M laatst...'zal ik eens passen?' Dit omdat ik leuke laarzen heb, en die broeken met allstar gympies ook nog wel cute vind.
Ik draai en draai voor de spiegel en denk...'nouwwww Christientje....die sportschool he, die wérkt' nog nooit oogden mijn armen zo slank en mn benen zo rank. Tot ik nog eens goed in de spiegel kijk. Het beveiligings dingie is ovaal ipv rond. 'ovaal? HUH?' Ik kijk naar beneden. Rond. Opeens schiet ik in de lach. De rakkers. Hangen ze verkleinende spiegels op! Zodat iedereen zich ineens afvraagt 'Waarom staat die kleding mij ineens zo goed!?' En er vrolijk mee naar de kassa wandelt. Maar ik dus niet. Met mn mobieltje maak ik een foto. Als bewijs.
Meer IKEA pret
Jaja inmiddels staat de kast! Het heeft wat bloed zweet en tranen gekost, maar het resultaat mag er zijn. W mag blijven! In mijn top 10 wat mn ideale man moet kunnen staat toch echt wel IKEA spullen in elkaar zetten. Niet dat ik het niet kán... maar een ander zien stuntelen is toch altijd leuker dan zelf vloeken en tieren. Bij veel IKEA dingen kom ik namelijk tot de conclusie dat als ik een man was (lees groter) het in elkaar zetten toch stukke makkelijker zou zijn. Wat ook leuk is aan de IKEA...hebbedingetjes. Voor Christi....ehhh de KINDEREN
Een heeeeeleboel plankjes
Christine zegt: Oww hell W. is een Ikea Kast in elkaar aan het zetten.
Vriend D zegt: loopt hij te vloeken en te tieren?
Christine zegt: Nee nog niet....
Vriend D zegt:
Christine zegt: Correctie, de helft gleed omver, de boel brak nog net niet in tweeën en de eerste 'godverdomme' heeft de ether bereikt.
Vriend D zegt: Hahaha het is overal het zelfde. Hier, moet je dit eens zien. http://www.youtube.com/watch?v=gkg4ipsr3V8
Christine zegt: ja die is echt briljant. Dit is echt leedvermaak trouwens.
Op dat moment is mn lieve schat toe aan een van de laatste plankjes en komt ie er achter dat de eerste plank op de kop zat. Juist ja, de enige plank die geschroefd zit. Ik kan mn lachen nauwelijks inhouden. Ondertussen moppert hij tegen de katten dat de kast geen katten doolhof is. To be continued...
bouwvakkert!
Auw
Ik ben nog duf van de narcose, heb hechtingen in mn doos, en ik moet plassen....
AUW. Een cyste in je schaamlip..........is nooit grappig.
Oxyderende Anussen
Oftewel...roestende reten.
Soms heb ik het volgende. Ik krijg ineens uit het niets een soort inzicht waarvan ik denk Wow dit zou ik als stukje in mn blog moeten zetten. Om vervolgens de woorden een half uur later niet meer te kunnen herinneren. Het is dan heel lastig om de sfeer van je gedachten weer vorm te geven in woorden.
Vandaag had ik weer een zoals Oprah het noemt 'AHA' moment. Het is namelijk zo dat ik altijd wel DOE alsof ik een grote mond heb, maar intussen wil ik het liefst door iedereen leuk en aardig gevonden worden. En als ik dan wat negatiefs hoor achter mn rug kan ik een dag chagrijnig zijn. Dan maak ik me druk bij alles wat ik doe om wat 'anderen' wel niet van me zullen zeggen.
De afgelopen maanden ben ik heel druk geweest met mezelf. En met de borderline, en met wat-wil-ik-nou . En langzaam he. Langzaam...gaat het steeds beter met me! Ik maak me minder druk vooral. En dat voelt als een bevrijding! Het scheelt me zoooveel energie joh. Ongelofelijk!
Volgens mij heet het zelf acceptatie. Iets wat ik nooit heb gehad. En wat stukje bij beetje begint te komen. And it feels great.
Vandaag op mn vrijwilligerswerk meisje achter de bar die stom reageerde op iets wat ik leuk vond. En ik dacht 'boeiend, IK vind dat wel leuk' en meer niet! De Oude Ik zou daar 3 dagen analyse tegenaan gooien. En nu dacht ik gewoon 'Ik heb niks met jou, je bent geen vriendin van me, het interesseert me dus ook geen reet wat jij van mij vind.' En ik liep door and everything was fine.
Weet je, ik heb niet veel vrienden en vriendinnen. De meeste mensen zijn gewoon te self centered en oppervlakkig om zich echt in de ander te verdiepen. Ik KAN bergen 'vrienden' hebben. Van die vage kennissen die je luchtkussen geven als ze je tegenkomen met stappen. Maar waar je geen fuck aan hebt als het er op aankomt. De meeste mensen hebben een verkeerd beeld van me als ze me voor het eerst zien. 'kakker' 'typisch gymnasium trutje' 'saai' 'nerd' das beetje een greep uit wat ik te horen krijg. (ongevraagd overigens. dat OOK nog eens)
Dat ik kan vloeken als een bootwerker, porno kijk, wel degelijk een gevoel voor humor heb, gek ben op seks, prettig gestoord en best wel heel aardig, dat zien mensen pas als ik me uitvoerig heb lopen uitsloven om ze van dat oorspronkelijke beeld af te helpen.
En ik stop er mee. Het kost me energie die ik er niet meer aan kwijt wil. Als mensen zo dom zijn mij te beoordelen op de eerste indruk, waar ik nou eenmaal geen moer aan kan doen want zo ben ik nou eenmaal, dan kunnen ze de boom in. Their Loss! Ik ben OK! Ik ben de moeite waard! En willen ze dat niet zien....jammerrrr.
Ik ga er dus echt niet aan denken mn kop te gaan verbouwen bij zo n make over programma. Want dat was het volgens een jongen. Door mn lichte onderkin en spitse neus in combi met een bril, leek ik een kakker en een gymnasium trut. Klabam. En nee lenzen zijn geen optie daar kunnen mn ogen niet tegen. neeee JIJ trekt volle zalen...
Ik heb een leuk leven. Ik heb 2 super katten, ik doe de dingen die ik wil, ik kom uit voor mn eigen smaak, ik heb de liefde van mn leven gevonden en hij draagt me op handen. En ik krijg eindelijk steeds meer rust in mn bol. HEEEERLIJK!
To all ya haterz out there... Talk to the hand, cauz the face AINT listening no more.
Vanavond gewerkt achter de bar. Jong oud dik dun verlopen stoned dronken lacherig verlegen.... iedereen is uniek en mooi op zijn en haar eigen manier. Daar kunnen die gelikte media poezen uit de TMF clips niks aan afdoen!
S
De ballen
Ozzy is zielig. Hij heeft geen ballen meer. Hij is vanaf nu een 'het'. En de arme drommel ruikt naar Dierenarts. Trixie is not amused. Resultaat: de plukken haar vliegen in het rond. Hopelijk ruikt Oz weer snel normaal. Anders heeft ie straks niet alleen geen ballen meer...Ik heb n ander... Ik ga vreemd.
Ik had een ouwe lul. Nu heb ik een jonger exemplaar. Strakkere lijnen, Hij kan meer en hij doet het beter. Wat wil een vrouw nog meer! Hij is breder, gespierder...
... En hij is blauw ipv rood. Hij is van 2003 ipv 1982. Hij heeft een contactslot enneeeh richtingaanwijzers enneeeeh de remmen DOEN het. Van marktplaats. Het is iets met marktplaats. Altijd bang een kat in de zak te kopen. Bij zn vorige baasje start ie prima. Bij ons thuis slaat ie ineens tijdens het rijden af. Fuk. Wij kickstarten tot we er bij neer vallen. W. checkt de benzine. Daarvan zit nog genoeg erin. "heee wel het benzine kraantje open zetten" merkt hij ineens op. Daarna doet ie het nog niet.. FUUUK. Zweetdruppels... "Ja duh, wel de sleutel in het contact steken." " Ja waar is die sleutel eigenlijk" "ehh die had ik net nog toen ik de benzine controleerde..hmmz zou ie nog onder die klep zitten?" Thank god...we hebben nog een reserve sleutel om de klep van t zadel open te maken. Daar liggen de sleutels. Zucht... 2 oenen bij elkaar maken oen kwadraat. Uiteindelijk start mn nieuwe broemie. Yeahhh! Mooi geluidje... Ik ben flieft! Het begint keihard te regenen. Broemie loopt even stationair en bekijkt het dan. Prrruttel...Uit. Nou groot gelijk hoor! Nu staat ie in de schuur naast zn grote Motor Broer. Maar damn....wat issie moooooooj! 
Is iedereen zo interessant?
.........of ben ik maar saai?
Ik bel vriendin A. Eerst denk ik dat ik ineens de handlanger van Saddam Hoessein aan de lijn heb. Daarna vertelt een blikkerige engelse stem me Yourrr kal isss biejing trrransferred Ooooowkeee... Uiteindelijk krijg ik haar aan de lijn. Dat ze onmíddelijk moet ophangen want ze zit in Saoudi Arabie ofzo. Effe 2 weekjes eruit met manlief.
Vriendin B. is op msn. Of ze wat wil afspreken? Tuuurlijk. Wanneer? Nou als ze terug is uit India natuurlijk. We prikken een datum. Opeens krijg ik een emoticon met rollende ogen. Sorry ik kan dan niet want dan zit ik voor mn stage in Californie.
Met C. probeer ik voor die week af te spreken een terrasje te pikken. Ook die kan niet. Gaat een weekje naar de Joe Es Eeej.
En dan heb je nog de mensen die moeten werken, of vriendlief moet werken... Hartstikke leuk voor iedereen natuurlijk. Maar ik mag voortaan wel een jaar van tevoren gaan plannen als ik spontaan met iemand een terrasje wil pakken.
p.s. niet dat IK nou elke dag op mn reet op de bank zit...Ik ben ook aan t werk, met mn studie bezig, met W wat aan het doen... maar verder dan Spanje ben ik nog niet geweest hihi
Verwendag
Heerlijk. Een dag niks hoeven. Buiten is het pisweer. Op de bank liggen Ozzy en Trixie zichzelf en elkaar uitgebreid te likken (handig een poes die zichzelf likt whahaha). Ik besluit lekker nérgens heen te gaan. W belde net op dat er dance parade is in Rotterdam. Ze doen maar... en het is toch pisweer remember...
Heb net paar uur zinloze MTV docs zitten kijken, heb een paar pannekoeken opgewarmd die nog in de koelkast stonden...
*piep* Hee een sms!
'dans parade is in het water gevallen, ze gaan in grote getalen de stad weer uit. XxxxX'
Toch fijn zo'n persoonlijke update service. Ik laat het bad vollopen, smeer een maskertje op mn gezicht, o nee , eerst lekker onder de zonnebank. Als de zon niet buiten is, dan zoek ik hem binnen maar op. Of zal ik toch in het winkelcentrum nog een mooi ondergoed setje gaan kopen dat als ie thuis... Nee. Im fine the way I am. He 's gonna get me, and a bottle of massage oil. Thats more than enough.
Heerlijk...een dag dat helemaal NIETS moet.... fijne regenachtige zaterdag nog mensen..ik ga effe zonnebankje pakken.
Net als toen...
EINDELIJK is het dan halfzes. En begint officeel mijn weekend. Ik haast me naar de trein en vergeet bijna een kaartje te kopen (kan niet wachten tot mijn OV het weer doet) Wat treinen later sta ik op Utrecht Centraal. The place where it all began.
Vier minuten later dan verwacht gaat mn telefoon. Het is W. Na wat heen en weer gebabbel zien we elkaar al mobiel bellend aan komen lopen. Mijn mooie man. Mijn liefde-van-mn-leven. Mijn hart maakt een sprongetje. Ik sluit mn ogen als ie me in zijn armen neemt. Zijn aanraking, vertrouwde geur... 'ha heerlijk ik ben weer thuis'
Uitgelaten wandelen we hand in hand over het station. We eten wat en ik trakteer op een ijsje. Swirl rulez! Als we die avond weer in de trein naar huis zitten kan ik mn blik niet van hem afhouden. Er hangt weer zo n sfeertje als toen ik hem leerde kennen. Hij kijkt schuin over zn schouder en ik zie de twinkeling in zijn ogen.
Die avond vrijt hij met me alsof hij in geen maanden een vrouw heeft gehad. Mijn lijf tintelt en gelukzalig val ik in slaap. Wat is de liefde toch heerlijk!
Rennen
Had al weken niet hard gelopen. Wel gezwommen. Daarover later meer. Vanochtend was ik niet uit bed te branden. En sloeg ik mn ochtendzwemritueel over. 'Ik ga maar weereens hardlopen na het werken' nam ik mezelf voor.
Mijn moeder meldt dat er patat gehaald gaat worden. Ook dat nog. Niet gezwommen, én vette hap. Ik sjok naar mn tas en vis mn hardloop schoenen er uit. Zuchtend zet ik me buiten in beweging om een stukje te gaan lopen bij de recreatie plas. Na 8 minuten gebeurt het. Het stugge verdwijnt...ik kom in het ritme... en ik blijf lopen... ik blijf net zolang lopen tot ik 4,5 km later stilsta op het punt waar ik ben begonnen.
De euforie.... voor het eerst loopt Christine een Rondje Plas. In één keer!
Ben met mn vader weleens aan het joggen geweest, met altijd in gedachte OOIT loop ik een rondje plas. En die barriere ben ik nu dus door. YEEEEEEEEEEEAHHHHHH aplaus voor mezelf!
Op naar de 2-rondjes-plas-en-een-beetje... oftewel...op naar de 10 kilometer.
En voor de doorgewinterde hardlopers onder ons... It was a small step for a runner but a giant leap for Christinekind!!! Heb net heerlijk in bad gedobberd...en verheug me al op de spierpijn van morgen.
Inspiratie nodig om te rennen? Lees De Marathon van Stephen King. Voor een wel heeeel bizarre kijk op loopwedstrijden. Heb hem tijdens de vakantie in 1 ruk uit gelezen.
Lachen
Sorry...geen woorden voor. Dit is gewoon DROOG
Poesie Album
Houwe zo!
Yes. Ben er eindelijk achter waarom mn logs waren verdwenen. Een storing bij blogse. Maarrr....wat zie ik...alle dingen waardoor ik twijfelde hier te blijven kunnen nu alsnog! (zoals laatste reacties tonen, een achtergrond plaatje instellen) Nu 1 hoop. Dat Blogse het niet gaat overdrijven zoals web-log laatst deed. Web-log werkte eerst ook perfect maar is inmiddels zo ingewikkeld geworden met dat html gedoe dat ik er geen puf meer in had. Aan het team van blogse: Houwe zo!De Vuurdoop
Voor het eerst met mn lief op vakantie. Met de kids er ook bij. Naar het huisje waar ie al jaren met Ex komt. Met het vliegtuig wat ik nog nooit gedaan heb. Met een zak halfverwerkte bagage op mijn rug. Doodeng.
Het was leuk, het was vermoeiend, het was wennen, het was behelpen, het was emotioneel, het was lekker...het was vanalles tegelijk. Maar het was bovenal het bewijs dat W. en ik de wereld aankunnen. En het was voor mij het bewijs dat we bij elkaar horen. No matter what...
Twee weken met kids op vakantie die niet van jou zijn. Met alle leuke en slechte kanten. Het is niet niks. Vaak voelde het alsof ik faalde. Dat ik mezelf alleen maar hoorde mopperen, dat ik me soms gek irriteerde. Maar ook super veel leuke momenten dat ik dacht 'Goh eigenlijk zijn kids best leuk'. Ik vind het pijnlijk. Dat een andere vrouw kinderen heeft gebaard van mijn Grote Liefde. Het is zo'n ultiem bewijs van hun seks leven om het maar even heel grof te zeggen. En dat terwijl ik zelf meer exen heb als hem. Maar dat zal wel een gevoels kwestie zijn.
Ik vond het heerlijk, maar vakantie heb ik niet gehad haha. Daarom gaan we in september een paar dagen met zn tweetjes touren op de motor. Het is teveel om op te noemen wat we allemaal op vakantie hebben gedaan. Je rolt van de ene emotie in de andere. Maar ik weet wel dat ik voor W. kies. Met alles wat daaraan vastzit. We rule!!!
Lizzie
Ik zit op mn werk als W. me een wanhopige mail stuurt. Lizzie is weg. 'fuk' vloek ik binnensmonds. 2 dagen voor onze vakantie ontsnapt de poes. Lizzie is super schuw. Komt omdat ze uit het asiel komt. In huis krijg je haar alleen maar te pakken als ZIJ dat wil. Ik heb er een hard hoofd in dat we haar ooit nog te pakken gaan krijgen.
2 dagen lang probeer ik haar s avonds als het gaat schemeren te vangen. Ze loopt vlak voor mn neus, geeft kopjes aan de grond, snuffelt nieuwsgierig in mijn richting als ik met een plak boterham worst wapper, maar haar te pakken krijgen ho maar...
Dan gaan we toch op vakantie. Ik zie Lizzie zitten onder een struik en kijk haar aan. "dag meissie, dag lieve Lizzie" prevel ik. Met tranen in mn ogen stap ik in de auto.
Als we terug komen is Lizzie nergens meer te zien. Volgens de buurman speelde ze elke avond met een buurtkat achter de flat. Maar hoe we ook kijken en roepen...Geen Lizzie. Een angstig gevoel bekruipt mij. Een dag later gaat de telefoon. Dierenambulance...
Lizzie is niet meer.....
Waarom Ik Lang Ben Weggeweest.
Ik kom terug van vakantie en check mijn mail. Daarin staat dat er 1 nieuwe reactie is op mijn log getiteld 'doos' . Ik had 2 logs over dit voorval geschreven, te weten 'doos' en 'doos 2'. Ik klik op de link. Nothing happens. Weird.
Dan kijk ik op mn log. Foetsie. Mijn teksten zijn foetsie. Ik snap er niks van. Ik heb nergens namen of scheldwoorden gebruikt. Ook heb ik geen melding van blogse gekregen in de trant van 'Geachte mevrouw Christine, u overtreed de regels dus hebben wij uw stukje gewist'
Zomaar mn tekst weg. En nog erger. Ik zal noooit weten wie er gereageerd heeft en wat er gezegt is. Nieuwsgierig aagje ben ik he! Ik heb de tekst niet zelf verwijderd want de reactie was tijdens mn vakantie.
Heb echt even weer inspiratie bij elkaar moeten rapen om weer te gaan posten dames en heren. En ik beraad me nu op -alweer- een verhuizing van mn weblog, aangezien ik het niet tof vind dat stukken tekst zomaar in de twilight zone verdwijnen.
Tot die tijd gok ik het erop. En ben ik hier dus nog even terug.
