Fifteen
We zijn op een verjaardag van een collega van W. Leuk stel, kunnen we het goed mee vinden. Op de heenweg pikken we zijn dochters op. Ook Collega is namelijk gescheiden. En wij komen practisch langs hun huis. Dus kunnen ze met ons mee rijden.
We kletsen wat onder het genot van een taartje. "Hoe oud zijn die van jou?" vraagt W, doelend op de meiden. "15 en 17" antwoordt Collega. Ik keuvel wat met de jongste dochter. Leuke meid. Leuk kind.
In de auto komen de tranen. 15. Ze is 15. Ze is een kind. Ze woont thuis, en heeft haar school, haar vriendinnen en een bijbaantje. Zoals het hoort. Ze is een kind. Ze is 15. Ik was 15... ik was een kind. Ik was een kind, vuile klootzak!
Reacties
...............
Omdat ik niet weet wat ik zeggen moet, maar wel wil reageren.
Alice 02-10-2006 @ 21:15
Geeft niks. Ik zat in de auto terug en deze woorden kwamen gewoon ineens in me op. Na jarenlang de schuldvraag bij mezelf te hebben gelegd, viel ineens het kwartje. 9 jaar te laat helaas, maar toch.
Christine 05-10-2006 @ 17:41
ik weet niet helemaal waar het over gaat, heb wel een vermoeden maar denk maar zo : "what goes around, comes around" , uiteindelijk.
Ik geloof wel in karma, zeker wat dit soort zaken betrefd.
leeuwin 14-10-2006 @ 18:27
Reageren