Lekker gek!

Heldere droom

Ik word vaak wakker dat ik mn dromen nog herinner. Maar meestal klopt er dan geen bil meer van. Dan denk ik 'Huh...toen ik sliep leek het zo'n logisch verhaal...'  Ook is het zo dat ik onbewust dingen in mn dromen verwerk waar ik overdag mee bezig was de dag ervoor. Deze droom was anders....

Ik woonde in een net opgeleverd nieuwbouw huis. Het was een rijtjeshuis en ik woonde op het hoekje. Je kent de wijken wel... Nog volop bouwverkeer en het nieuwbouw blok staat eigenlijk midden in een weiland, met een zandweggetje erheen. Zo ook bij dit nieuwbouw blok. Er was wel een weggetje voor de woningen, maar naast en achter mijn huis was gewoon weiland en struiken enzo.

Ik had een naar gevoel in het huis. Alsof er IETS niet klopte. Alsof het huis me iets wilde vertellen. De buren hadden nergens last van. Een paar dagen liet ik het zo. Tot ik op een dag toch weer werd overvallen door het rare gevoel en mn tuin in liep. Achter mn tuin zag ik nog wat rommel liggen. Onder andere een stuk oud hout wat verbrand leek te zijn. Ineens kreeg ik heel sterk het gevoel dat er achter de struiken iets was. Ik liep er heen en voelde toen ik daar stond dat ik in een soort scheuring in de tijd terecht was gekomen. Ik stapte door de scheuring en keek om me heen.

Gelijk viel me de geur van verbrand hout op. Ik keek rond en zag hetzelfde weiland als achter mijn huis. Alleen nu liepen er paarden en zag het er een stuk verzorgder uit. Ik draaide me om en zag een nog nasmeulend huis wat duidelijk net afgebrand was. Naast dit huis stonden half vrijstaande leuke oude huisjes. In een rijtje... op dezelfde plek als mijn nieuwbouwrijtje.

Ik liep op het huis af. Kon nog zien dat het ooit een prachtig huis was geweest. Met liefde gebouwd. Ik werd overvallen door een triest gevoel. Naast het huis zat een oudere man met een baard. Hij zag mij en keek raar op. Niet gek want ik had gewoon kleren aan van mijn eigen tijd.

Ik liep naar hem toe en knoopte een praatje aan. Het bleek dat het zijn huis was. Hij had het zelf gebouwd. Elke balk had hij zelf bewerkt... Maar hij had geen geld meer. Al zijn geld zat in het huis en was in vlammen opgegaan. Ik legde uit waar ik vandaan kwam. Eerst keek hij me ongelovig aan maar toen was hij toch wel nieuwsgierig. Ik besloot hem mee te nemen door de scheur, naar mijn eigen huis.

Daar aangekomen keek hij aandachtig naar het huis. En naar het verbrande stuk hout in mijn tuin. Toen liet hij zijn handen over mijn kozijnen gaan en pakte een soort beitel uit zijn zak. Hij krabte de verflaag van het kozijn en zei dat het hout was uit zijn huis. Waarschijnlijk had er een hoop oud hout gelegen wat voor een deel nog bruikbaar was, en dat hadden ze afgeslepen en er nieuwe kozijnen van gemaakt. Ook andere kleine dingetjes bleken uit zijn huis afkomstig te zijn. Plus mijn huis  stond op exact die plek.

Omdat het een nieuwbouw wijkje in aanbouw was, lagen er overal nog losse stenen en gereedschap en ander bouw materiaal. De man was heel erg verdrietig over het afbranden van zijn geliefde huis. Eerst had hij zijn vrouw verloren, later het huis. Zijn hele ziel en zaligheid zat in die plek. Ik besloot hem te helpen. Snachts sleepten we enorm veel bouw materiaal door de scheuring in tijd. Ik trommelde wat kennissen op die ik in vertrouwen had genomen over wat er aan de hand was.

Ik besefte me dat als ik de geschiedenis veranderde, het heden ook anders zou worden. En dat we het voorval waarschijnlijk nooit meer zouden herinneren. Maar mijn gevoel om te helpen was sterker dan de angst hiervoor. Met zijn allen hielpen we de oude man met het herbouwen van zijn geliefde huis en het werd prachtig. Als dank liet hij het huis in zijn testament aan mij na.

Toen ik weer door de scheuring stapte lag ik in een bed. Ik deed mijn ogen open en woonde ineens heel ergens anders. Van het voorval met het huis wist ik niks meer af. De  volgende ochtend kreeg ik een telefoontje van het postkantoor. Dat er al jaren een brief lag voor mij, die pas op een bepaalde datum mocht worden opengemaakt. In de brief zaten de eigendoms papieren van een huis. Op mijn naam.

Toen ik naar het huis ging overviel me een deja vu gevoel. Dat ik eerder op deze plek was geweest. In plaats van het nieuwbouw wijkje stonden er leuke oude pandjes. Op de hoek een huis waar ik gelijk een warm gevoel bij kreeg ook al zag het er inmiddels wat vervallen uit.  Het verroeste nummer naast de deur kwam overeen met het nummer op de eigendoms papieren. Ik snapte er helemaal niks van, en toch voelde ik me thuis op die plek...

En toen werd ik dus wakker. Ik heb nog steeds een beetje dat aparte gevoel in mn buik want die droom had een hele aparte sfeer.

Christine23 | 28-12-2006 | 09:48 | Link | Reacties (1)