Trein
Ik heb de trein nog maar op het nippertje gehaald. Zoals altijd vertrek ik nét iets te laat. Alsof ik stress lekker vind. In de trein is weinig plek dus wurm ik me tussen twee mensen in om nog op het opklap bankje te kunnen zitten. Naast me zit een jongen met een sik en alternatieve kleding. Zijn mp3 speler staat zo hard dat ik metallica letterlijk kan meezingen. Twee stations verder komt Hij binnen.Het valt gewoon gelijk op. Dit is een man die zó uit een mode blad is weggelopen. Of uit een advertentie voor een mannen gezichtscreme. Een gefotoshopte man. Maar dan in het echt. Felgroene ogen scannen de trein vanonder zijn donkere wenkbrauwen. Alles is verzorgt aan hem. Alles klopt. Zijn trendy zwarte leren jas.. zijn laarzen, zijn spijkerbroek... Hij heeft een soort hippe designer tas bij zich van zwart leer, die Paris Hilton niet zou misstaan.
Zijn gezicht is glad geschoren. Zijn coupe is strak, zelfs zijn nagels zijn..perfect. Hij heeft een scherpe kaaklijn en een kuiltje in zijn kin. Zijn oren zijn zelfs het toonbeeld van perfectie. Té perfect... schiet er door me heen. Ik kijk de trein rond. Alle andere mannen lijken ineens Neanderthalers...stuk voor stuk. Hij leest de krant en glimlacht om een artikel. Ja hoor... zelfs zijn tanden zijn recht. Het begint irritant te worden.
Dit is een té mooie man. Ja die bestaan ook. Zijn outfit is met zorg uit gekozen. Ik zou het er spaans benauwd van krijgen. Ineens ben ik blij met mijn eigen vent die van kleding geen verstand heeft. Wel zo relaxt. Zeurt ie tenminste nooit dat mijn bloes bij mijn broek vloekt of dat mijn zondagmiddag joggingpak écht niet meer kan. Hij jat mijn cremes niet, en we houden geld over voor leuke dingen.
Hij is homo...dat kan niet anders...concludeer ik als we op de bestemming zijn en ik hem zelfverzekerd weg zie wandelen. Nog even blijft mijn blik hangen op zijn perfect gevormde billen... dan glimlach ik en wandel de andere kant op naar mijn werk.
Reageren